Impirator.
Werkwijze.
Achtergrond.
Contact.
De Impirator
Creatieve Educatieve Emotivatie                
Zon, hart, maan en anker:
creativiteit, liefde, gevoel en hoop

© Impiratie 2010 - 2012  |  alle rechten voorbehouden

Boom:
lucht, leven, vrijheid, energie, troost, meditatie en bewustwording.

© Impiratie 2011                   2012  |  alle rechten voorbehouden  -  

Voorbeelden uit de praktijk (2)

Bij de moeder van een 14 jarige zoon met
ADHD gedrag werkt dit precies zo.

 

De moeder is zó bezig met het opkomen voor haar kind bij docenten en bij ouders van klasgenoten, bij mensen uit de buurt en bij officiële instanties, dat zij geen tijd meer over heeft voor positieve aandacht voor haar zoon.
De zoon wordt letterlijk 'klein' gehouden met Ritalin (want hij heeft door dit middel tevens
een groeistoornis) en kan zijn gevoelens bij
niemand meer kwijt.

 

Als de moeder na twee gesprekken snapt
dat kwaad worden op mensen die haar zoon
lastig vinden niets oplevert  (“Hij kan er toch niets aan doen dat hij ADHD heeft”) en dat
haar eigen gedrag het gedrag van de zoon
versterkt, zorgen enkele simpele oefeningen
met moeder en zoon samen voor een
acceptabele basis om beter met (nieuwe)
situaties om te kunnen gaan.

 

Na een half jaar gaat de zoon zonder Ritalin
door het leven, uit hij zich met zingen en
krijgt hij nu de juiste aandacht en veel liefde
van zijn moeder. Het ADHD gedrag komt nog zelden voor.

 

 

 

Voorbeelden uit de praktijk (3)

Een moeder met een zoon van 21 zou haar kind het liefst de deur uitzetten.

 

Hij houdt nooit lang werk, geeft zijn geld uit aan de verkeerde dingen en kan met zijn stiefvader niet door één deur. De zoon is gebaat bij structuur. Toen zijn ouders uit
elkaar gingen is de structuur uit zijn leven verdwenen.

Als moeder haar zoon wil loslaten zal ze dit
'moeten' doen uit liefde. Nu geeft ze met haar gedrag aan dat ze hem niet kwijt wil, door hem thuis in de watten te leggen. Ze loopt tegelijkertijd steeds op hem te vitten dat hij lui is, niet met geld kan omgaan, werk moet zoeken en anders moet vertrekken. Stiefvader doet daar steeds nog een schepje bovenop.

 

Als deze drie volwassenen leren om zodanig met elkaar om te gaan dat ieder zich beperkt tot de eigen verantwoordelijkheden, gaat het  
een stuk beter.

 

De zoon verandert al na twee gesprekken
over zijn eigen verantwoordelijkheden, maar
dat is mede door de drie indringende sessies
met moeder over haar onduidelijkheid.
Stiefvader pikt de boodschap op via moeder.
Na drie maanden is de sfeer thuis uitstekend,
heeft de zoon werk, heeft hij grip op zijn uit-
gaven en levert hij zijn eigen bijdrage aan
het huishouden. Als ik hem na een half jaar
spreek heeft hij ‘n vaste baan en woont hij
op zichzelf met een vriendin.

 

Misschien herkent u een van deze
situaties...?